Het vergeten verhaal van Isabelle: zij haalde de trein wél.
AMSTERDAM – Iedereen kent Annabel: meisje mist de trein, stapt in de auto bij Hans de Booij, of was het toch Boudewijn de Groot?, en eindigt “een beetje moe maar voldaan” in zijn bed. Wat romantisch leek, krijgt vandaag dan toch een vieze nasmaak.
Boudewijn die het nummer samen heeft geschreven met Pieter de Boer geeft nu zelf toe: “Dat nummer ging eigenlijk gewoon over een harde afwijzing en misschien wat grensoverschrijdend gedrag van mijnentwege, al bestond dat toen nog niet”. Onze redactie mocht exclusief de originele songtekst inlezen en ontdekte de waarheid.
Want er was nóg een meisje: Isabelle. Zij was anders. Zij haalde de trein wél. “Ik reed zeer vlug, maar de trein was al gone,” schrijft Boudewijn. Isabelle besloot rustig op de volgende trein te wachten en niet met hem mee te rijden. Het werd al snel ongemakkelijk: “Ik kwam te dicht staan, en ze zag mijn kanon,” noteert de zanger. Isabelle bedankte vriendelijk, maakte meteen duidelijk dat de avances van de zanger niet zouden werken en stapte weg zonder om te kijken.
Het verschil kan niet groter: waar Annabel in de auto belandde, koos Isabelle resoluut voor het perron. Geen bedscène, geen romantiek.. Enkel een kleinkunst zanger die opgewonden achterbleef en later nogal overstuur verklaarde dat hij “nooit meer thuiskomen kon”.
Muziekcritici zien er een belangrijke boodschap in. “Isabelle is eigenlijk het eerlijke verhaal: Zo’n ongewillige meisjes horen niet thuis in een artiest zijn wagen, ze kunnen dus ook maar beter gewoon de trein nemen..” aldus een cultuurjournalist.
Boudewijn zelf beseft dat dit nummer, en de situatie in de hedendaagse tijdgeest, waarschijnlijk anders onthaald zou worden: “Met gsm’s had ik haar waarschijnlijk bestookt met berichten, of op social media beginnen stalken. Gelukkig haalde Isabelle gewoon de trein. Dat was de les.”
Na al die jaren is nu ook duidelijk waarom de zanger zijn kleinkunst klassieker, samen geschreven met Pieter de Boer, niet zelf wilde uitbrengen. Pieter de Boer paste de tekst en context aan waarna Hans de Booij uiteindelijk zou doorbreken met Annabel en niemand die weet heeft van Isabelle.
Er gaan stemmen op om Isabelle te eren met een plaquette op het bewuste perron: “Voor alle vrouwen die gewoon hun trein nemen, zonder een zanger die hen eerst de auto in wil duwen.”
