BRUSSEL – Terwijl de digitale guillotine rond Bart Schols op de Reyerslaan op volle toeren draait, beleven duizenden Vlaamse mannen een stilzwijgende existentiële crisis. Niet omdat ze het eens zijn met Schols, maar omdat ze simpelweg vergaten hun morele superioriteit te bewijzen met een post en passende hashtag bij het voorval.
Mannen hebben bang en voelen zich schuldig
Sinds de bewuste uitzending van De Afspraak op 5 februari 2026, kampt de maatschappij met een nieuwe, virale aandoening: F.O.M.O. oftewel de Fear Of Moral Oblivion. Dit is de verlammende angst om moreel onzichtbaar te worden omdat je, door pakweg te gaan slapen, een boek te lezen of naar FC De Kampioenen te kijken, de (online) boot van de nationale verontwaardiging hebt gemist.
Deze Vlaamse mannen die niets hebben gepost of nergens reageerden zitten naast de alreeds aanwezige angst voor mondige vrouwen als Soundos nu nog is met een extra schuldgevoel opgezadeld. Mannen voelen zich niet onveilig, ze zijn onveilig. Zelfs Koen De Bouw benadrukt dit in zijn reactie aan VRT op instagram.
De F.O.M.O.-Index: Wetenschappelijk bekeken
Voor de mensen die het graag intellectueel houden: de impact van deze morele vergetelheid kan berekend worden via de Schols-Absolutie-Formule:
Wanneer de noemer (de maten) groter is dan de teller (de feiten), verdwijnt de F.O.M.O. als sneeuw voor de zon. Het is een masterclass in ‘Banaliseren kan je leren‘, waarbij de realiteit van duizenden vrouwen wordt ingeruild voor de gemoedsrust van de man die “niemand kent die zoiets doet”.
Maar is dat wel terecht? Wat vindt Bart hiervan? Welke symptomen zijn er? En wat kunnen zij daaraan doen?
De Statistiek van het Zwijgen
De cijfers zijn meedogenloos. Terwijl Soundos El Ahmadi aan tafel zwaaide met de realiteit van femicide (elke twee weken wordt er in België een vrouw vermoord) en het feit dat 91% van de meisjes te maken krijgt met straatintimidatie, bleven de meeste mannen in de huiskamer muisstil.
Voor deze grote groep ‘stille genieters’ van het patriarchaat dreigde een maatschappelijke uitsluiting. Als je niet post of reageert dat je gedegouteerd bent, ben je dan immers niet gewoon medeplichtig? Zij zijn uitermate bang en dus het echte slachtoffer in deze zaak.
‘Banaliseren kan je leren’
Het gaat hier maar liefst om 88,67% van alle Vlaamse Mannen. Dat getal is te significant om te negeren. Rekening houdend met een correctiefactor van 10,47% aan analfabeten en door het riziv officieel erkende randdebielen, zegt ons buikgevoel en vooral onze maten, dat we mogen spreken over 78,20% van de totale Vlaamse mannelijke populatie die het slachtoffer zijn van deze FOMO (Fear of Moral Oblivion).
Menig influencer en ander zichzelf-verklaard-belangrijk-publiek-figuur moest de afgelopen dagen natuurlijk hun steun betuigen aan Soundos (al dan niet ook uit schrik van de vrouw) en Bart Schols systematisch terug in zijn depressie duwen. Dat scoort likes, ten koste van de FOMO.
De verschillende soorten mannen en hun symptomen
| Mannelijke Maatschappelijke Status | Vaak Voorkomende Symptomen |
| De Zwijgende Meerderheid (Het echte slachtoffer) | FOMO = Fear Of Mental Oblivion: – Sociale Isolatiedrang: De angst om op café te gaan uit vrees dat je ter plekke een statistiek moet reciteren. – Vrijgezellen-Vrees: De wetenschap dat je op Bumble geen match meer krijgt zonder een screenshot van Soundos in je bio. – Auditieve Tinnitus: Het constant horen van een Nederlandse vrouw die “Jij gaat nu stil zijn, schat” fluistert zodra je je mond opendoet. – De ‘Not-All-Men’ Tics: Onvrijwillige samentrekkingen van de duim die richting de ‘reply’-knop schiet bij elk HLN-artikel of post over Bart Schols. – Mogelijks chronisch gebrek aan seks en meer risico op scheiding. |
| De Performatieve Poster (De ‘Look-at-me-being-woke’ groep) | – Ongecontroleerde screenshot-diarree. – Alfa-man status die contradictorisch, tijdelijk en artificieel wordt verhoogd. – 400% stijging in het gebruik van de term ’toxische masculiniteit’ in de groepsapp van de padelclub. – Mogelijks extra bijval bij de vrouwtjes. |
| De ‘Not All Men’-Brigade (De defensieve reflex-groep) | – Chronische nood om statistieken te nuanceren met ‘buikgevoel‘. – Acute allergie voor het woord ‘femicide‘. – Existentiële angst voor elke (Nederlandse) vrouw die luider praat dan een gemiddelde begrafenisondernemer. |
Gelukkig schiet Bart Schols te hulp. De man die bewees dat je een decennium aan sociologisch onderzoek kunt counteren met de mening van “verschillende vriendinnen”, heeft nu ook een boodschap voor de zwijgende man.
“Ik heb gisterenavond met verschillende mannen gesproken die ook niets gepost hebben,” verklaarde Schols. “Zij zeiden unaniem: ‘Bart, wij voelen ons niet schuldig, bang of onveilig maar eigenlijk best oké’. En aangezien anekdotisch bewijs bij de VRT zwaarder weegt dan getuigenissen of politieverslagen, is het maatschappelijk schuldgevoel bij deze officieel geannuleerd.”
Conclusie: Heb je niets gepost? Dan ben jij het grootste slachtoffer
Het maatschappelijke debat en hypocrisie in Vlaanderen heeft hiermee een nieuw dieptepunt bereikt. De ‘Zwijgende Meerderheid’ is niet zomaar een groep; het is een maatschappelijk zwakke groep, van meestal doodsbange mannen, bedolven onder een gigantisch en onterecht schuldgevoel. Door hen centraal te stellen als de ‘ware slachtoffers’ raken we aan de echte kern van de zaak.
